Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

10.5.12

Falar mal

E non me refiro ao que fago eu, que boto serpes e ratos pola boca cantos quero e máis. Xa os teño tan interiorizados que nin conta me dou. Menos mentar santos e deuses, que como son descrida nin me acordan para cagarme neles, o resto téñoo todo.
Probei co de mecáchena, carambitas, repámpanos... pero non me quedaban á altura. Ultimamente cambei un pouco o discurso, e aínda que polas mañás aínda me cago no mundo con palabras entendibles, ao final do día xa fago coma yar-yar, o último telexornal xa o comento nunha especie de xerga inintelixible de farfullo. O que diga xa é o de menos.
Pero digo falar mal noutro senso. A ver. Eu non son moi exemplo de nada. Aínda que case sei os dicionarios de uso do A ao Z e o meu vocabulario non é cativeiro, pois polo que sexa (por esa falsa solidariedade co arredor, supoño) falo bastante mal. Pero porque non teño que ser exemplo de nada, agás cando dou clase, que entón xa é fariña doutra muiñada.
Estes días estou indo coas nenas ás actividades que se planificaron co gallo da semana do libro e da lectura. Pois ben, eu opino que non se lle poden poñer tachas á obra, e que xa bo é que esas actividades sexan en galego e bla, bla, bla, bla.... discurso conciliador, positivo, de agradecemento... do carallo 29. Porque o que debía ser normal non tería que ser loado, a min non me aplauden cada vez que poño o pantalón polo seu sitio, así que tampouco vou afondar neste argumento que discuto moito.
O caso é que levamos 3 actuacións de 3 compañías diferentes e as tres prodúcenme unha sensación como de: vou agarrar as rapazas e saír de aquí á de xaaaaa... que nos sangran os oídooooosss!!!!
Non se coidan nada: non hai 7 vogais, nin un pronome ao dereito, nin ene velar, nin unha frase feita en galego... é un discurso correcto para un dicionario e un atentado á gramática e á fonética, pero de erguerse e dicir: "OLÉEE, xa non podes enfangarte máis porque non te saca nin un tractor de aí abaixo"...
Como lle dixeron a Buenafuente, nestes tempos que corren non é o momento de preocuparse por temas "baladís", pero mira, cada un na súa casa preocúpase polo que lle peta.
Parece que lles estou vendendo ás nenas uns modelos que me parecen guais antes de saír da casa e despois teño que comprar un paquete de gusanitos e aclararlles: a historia aínda estaba ben pero fixástesvos que mal falaban? vailles caer a lingua a cachos como non empecen a preocuparse por facelo mellor...
(O dos gusanitos + discurso é un experimento que o mestre Pavlov me aprendeu un día e que parece que funciona)
Pois iso, nin que dicir ten que se en castelán chegasen metendo así o zoco xa o vía na prensa ao día seguinte: compañía de ignorantes conta historias para nenos: la fregoneta me le llevaron y me robaron los malacatones tós... Aiiii, paisiño do caralliño!

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...