Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

9.6.12

Pasan tantas cousas e tan xuntas

Que case non me dá tempo de asimilar unha para que me veña outra enriba.
Hoxe intervéñennos a banca, e digo intervéñennos porque queiramos ou non vainos afectar, vainos saír do peto a todos nós.
E o presidente listo para ir animar a selección de fútbol.
E os do Mercadona roubando o peixe no Sáhara e envasándoo na Pobra para vendérnolo máis barato.
E nas granxas alimentando as vacas e os porcos con pensos que levan antibiótico.
E os polos morrendo asfixiados amoreados, sendo hormonados para medrar antes.
E o corralito deixando en bragas a moita xente.
E a calidade da educación, da sanidade e dos servizos sociais mermando e sobrevivindo a custa de implicacións persoais e esforzos humanos, que non políticos.
E a xente deixándose explotar nos seus traballos para non perdelos.
E os que non o teñen chorando polas noites por un.
E os traficantes, proxenetas, estafadores, abusadores e xente de mal vivir coas portas do ceo abertas ao poderen declarar o seu patrimonio ilegal e convertelo en legal sen pasalo pola lavadora.
E coa posibilidade de ilo gozar a Eurovegas.
E a lei de costas a tomar polo cu. Para que o rico poida ter o seu chalé con vistas.
E as piscifactorías cargándose os nosos espazos naturais e facendo mutar as especies.
E as grandes empresas de alimentación patentándoo todo para facerse donos da fame. Donos do mundo.
E os medios manipulándoo todo para vendernos o fume que a clase política queira vendernos.

...

E así tanto que non sabería nin por onde comezar a escribir nada.
Dime miña nai que se ela ten que vivir así, sabendo tantas cousas ruíns que pasan, que non daría vivido da amargura.
Eu a verdade é que xa non o sei. Para min a información era poder, pero agora creo que canto máis sabes, máis pequena te vas sentindo, máis manipulada, máis desprezada, máis ignorada...

Hoxe o post vai así. Sen dicir nada. Vou durmir, e mañá se amence xa non é pouco.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...