Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

28.6.12

Unha de cal, moitas de area


E así non se fai boa masa, nin masa ningunha, nin aínda que nos matemos.

Onte aínda pensei e conversei un bo anaco sobre a gran torta que comen sempre os mesmos. Ao fío do que do que se falou durante a sesión parlamentaria e as intervencións que se fixeron e como os dous grandes partidos se puxeron tan de acordo, se taparon e se chufaron tanto no referente ao de Bankia e ao rescate económico.
Preparándose para ir hoxe a EUROPA, ese lugar onde todo é posible, a presentar a cara máis amigable de meniños que non rompen un prato. Coma Juancar pedindo perdón por matar animaliños e ter amantes fóra de temporada. Igualiño.
Que pena me dan facéndoo tan abertamente que case dá vergoña allea escoitalos, porque como alguén lle quite o tapón do cu a Bankia a merda chapúzaos a todos, a uns e mais aos outros.
A fío, un atrás do outro (e non queren ser coma Sarkozy, que non deu blindado a súa propia inmunidade e xa está imputado en nonseicantas tramas corruptas).
A cuestión é que parece que vivamos na época do turnismo. Agora estou eu e contento as miñas filas aprobando medidas progres e sendo máis social e moderno, por dicilo dalgún xeito, despois cédolle a vez ao outro, que para ter contentos aos seus critícamo todo, presenta ante o Constitucional o que eu aprobei, sabendo que o Constitucional lle dará para atrás e que Europa lle dará para atrás, porque sería camiñar coma os caranguexos, peeeero, así quedo ben e non gasto nada.
Nas sesións parlamentarias chámoche malo, feo e rabudo e ti chámasme mala persoa, máis feo aínda e rabudo ao cadrado.
E despois retirámonos todos, cos galóns e prebendas requiridas e marchamos para a empresa privada traballar, ou figurar, coma grandes colegas e mentes pensantes (porque xa o tiñamos falado, obviamente, e tratado e pagado, claro, claro).
E así sucesivamente.
Mentres outros partidos periféricos, ou de esquerdas, ou ecoloxistas, ou nacionalistas, non conseguen nin sacarlle as cores coas súas intervencións. Nin sequera coas acusacións máis probadas, máis obvias ou máis vergoñentas.
Que porte gastan xogando a esa especie de xogo infantil. Dá gloria velos, se non fora que xogan coa nosa calidade de vida e coa dos nosos fillos, e netos... se chegamos a velos.
E así andamos.

O de NGB cada día déixame máis abraiada. Empezo a relacionar nomes, ex-políticos metidos a directivos, obra social que merca iates onde se reúnen con alcaldes e empresarios da construción, ex-directivos de Inditex metidos a sanear (persoal e oficinas, esencialmente, que será do que máis entende), indemnizacións millonarias, barco fondeado, recualificación, retaxación, inflación... e unha chea de cousas que acaban en –ón que se me atragoan, coma un gran polvorón.
Eu flipo. Por veces en vez de ler sobre unha trama que está pasando aquí á beira da casa parece que estou lendo o xornalismo amarelo que existiría, se existise, en tempos de Jesús Gil.

En contrapartida, a de cal é que mami Europe dixo que o da amnistía fiscal lle parecía un burato moi negro por onde podían escoar moitas cousiñas de diola. Como din os vellos, siquiera bué, se van poñendo algo de orde os de arriba, xa que aquí perderon a cabeciña de todo nalgunhas cousas.

E como os meus compañeiros substitutos este ano quedan sen paga de vacacións, a ver se aos sindicatos tamén se lles ocorre mandarlle a Europa un recurso para que lle dean a cada un o seu, porque calquera fillo de veciño conta con días de vacacións sexa o contrato que sexa ao rematar este. Pero vaia, nun país no que hai máis políticos ca profesores a balanza está claro cara a onde se ten que inclinar, penoso.

E a zamañoca da Esteban abandeirando a causa gai... A CAUSA GAIII!!!!
Que guai, a paduaniña amiga dos gais, que lle poden pedir o que queiran, que ela estará aí. Non adoptes un can, adopta un gai.
Patética ela e patética a revista que lle deu cancha para semellante estupidez. Menos mal que xa houbo resposta e contundente. Olé todas as plataformas de gais e lesbianas que puxeron no seu sitio a Interviú e a rapaza esta tamén.
E estes días vai vir á Illa gravar coa tvg (póñoo así en pequeniño, porque xa non me sae poñelo en grande tal como está o seu grao de tele pública penosa). Estaría ben orgullosa que as confrarías de mariñeiros sacasen tamén un par de comunicados onde lle pidan á tele e á susodita que non veñan frivolizar o traballo das mariscadoras e dos mariñeiros galegos e que vaia apañar ameixa á casa da collona (este sería o meu comunicado, pero é que eu cando me cabreo perdo a forma e perdo o creto, eles terían que ser máis educados e correctos). Pero dáme que non. Que se gravará e que se emitirá e aínda lle levarán os fillos e os netos para que llelos bique e poder colgalo no feisbu ou enmarcados na taberna, onda as fotos que sacaron coas autoridades que viñeron dar un voltio entre o galipote...

Aiiiii, entre a corrupción bancaria, o amiguismo político, as ideas peregrinas que lle inculcan á princesa del pueblo (que xa sabemos que a monarquía non pensa, por iso se mete no que se mete, así, a tontas y a locas) e temas variados temos como para non pegar ollo... en fin!!!

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...