Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

8.8.12

Cousas que se oen...


Estando de vacacións. Coa distancia dan algo de risa, no momento déixante pampa.

A primeira escoitámola estando nunha terraza tomando un café. Moi preto de alí hai un establecemento que vende polos asados e outra comida preparada, sobre todo carne.
Unha familia de madrileños (eran madrileños, asegurado) pasaba por diante e un deles, de mediana idade, díxolle ao máis vello: “mira, mira, mira, ya huele a caldo gallego...”.
(os polos asados do Coren, oíches... este non comeu caldo galego na vida, aínda que lle pareza que si)

A segunda foi o día da festa do Mar. Estaban todos os barcos na ría formando rodeando a barca que levaba a virxe. Despois íana escoltando en fileira ata a capela, supuxen, ou ata outro lugar. Moitos mirabamos desde o peirao. Unha familia (tamén madrileños, puiden comprobalo despois máis adiante) miraba con curiosidade e o fillo do medio preguntou: papa, ¿qué hacen los barcos?
¿Qué hacen, los barcos? Pero hijo, ¿no lo ves? Hacen una carrera, una carrera de barcos!
(...................)
Depois de oílo e de pensar, joder, canta ignorancia, pasan aquí o mes e probablemente todos os veráns desde os tempos dos tempos e non se molestaron en aprender nada da idiosincrasia galega. Despois pensei, a saber as explicacións trapalleiras que lles hei dar eu ás miñas fillas cando empecen co das preguntas...!

A terceira insolitez, e esta xa é para indignarse, foi cando entrei na caseta de información para buscar un plano da zona. Non quero perder algo que teña ao lado por ignorancia, se é posible.
Diante nosa había unha parella de leoneses de mediana idade, que acababa de chegar e que ía botar unha semana aquí nunha casa rural. Preguntábanlle ao rapaz que atendía o chiringo que era o que non podían perder, que era bonito para visitar, onde comer... ben, o típico. Esta é a resposta do rapaz, máis ou menos resumida:
Mira, no os podéis perder Cambados, es el pueblo más bonito de Galicia, y después, coméis allí, os dais una vuelta y veis bien la zona. Es todo precioso, yo soy de allí y es otra cosa. Los pueblos son preciosos, desde Villagarcía para abajo, toda Pontevedra en general es muy bonita: ya os digo, Villagarcía, Cambados, La Toja, Combarro, Pontevedra... bueno, para comer marisco, para visitarlo... Es que esto, claro, es las Rías Bajas, pero es otro concepto totalmente distinto, nada que ver con la Lanzada, que es una playa preciosa, o con las playitas de Sanjenjo, que además es un lugar muy turístico. Además, si pueden, vayan a Bayona, lleguen hasta Tui, porque es precioso...

Ben. O alegato a favor de Pontevedra non me pareceu mal. En fin. Víaselle que varría para a casa e punto. Só lle faltou indicarlles que foran comer ao furancho do avó, que tomasen o viño na tasca dos pais e que deixasen a casa rural de aquí e que tiña el o pisiño de solteiro libre que lle alugaba por un módico prezo.

O insólito da cuestión é que desde onde estamos non é ningún paseo o percorrido que lles mandaba facer, e non vou dicir que vila é, porque non a quero desacreditar por un anormal que non lle dá para máis, pero o que hai preto de aquí son as fermosas praias e paraísos naturais que van de Noia a Fisterra, con todo o que iso implica, e que o lugar imprescindible para visitar desde aquí é Santiago de Compostela, para alguén que nunca viu Galicia e que só vai botar unha semana: vila de Noia, Porto do Son, castro de Baroña, Ponte Nafonso, Serra de Outes, vila de Muros, praias fermosísimas que rodean toda a zona, Lira, Carnota e así ata chegar a Fisterra. E un día para Santiago. E que hai onde comer mariscadas a dar co zoco. E por suposto, outro concepto de Rías...
Mira, eu e miña irmá tiñamos unha cara de non dou crédito... que cando nos tocou a vez só puiden farfullar: dános un plano, por favor (ignorante). E marchamos sen dicir nin de onde eramos, porque igual lle subiamos as cores ao rapaz, se é que ten diso que se chama vergoña.
E pensar que hai xente no paro!

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...