Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

14.8.12

Vacacións

Así como chegaron... marcharon.
Botarei en falta erguerme sen máis obxectivo que botarme fóra da casa, comer ben, tomar o sol, ver lugares que non vin, terracear, pasear pola beiriña do mar...
Xa case me afixera. Ao bo todo o mundo se afai.
Durmir, durmín pouco. O que se bota en falta, a pesar das bondades de todo, sempre é a camiña.
Estou desexando collela por banda. Mañá ás dez da noite penso botarme a durmir...
Levo mil fotos na cámara.
E outras mil na cabeza.
Esta noite mentres durmiñaba e daba voltas escribín un libro.
Este inverno vouno escribir.
Decidido.
Creo que por fin atopei algo que contar.
E á volta máis cousas. Máis amigos por ver. Máis momentos bos que vivir.
Setembro aínda parece que queda lonxe, aínda que estea asexando á volta da esquina.
Para os que comezades as vacacións, que vos presten polo menos, tanto coma a min.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...