Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

20.8.12

Vivir na ignorancia

Antonte morreu un rapaz noviño da zona. Non imos especular por que ou por que non, porque oímos tantas cousas que non se sabe se se fala de Ulises ou de Al Pacino, depende de a quen atendas.
A cuestión foi que quedei abraiada cando alguén sacou o móbil e puxo as páxinas de facebook dos locais que el e a súa familia tiñan e a súa propia, a dos irmáns........................................
Quedei pálida.
O que a xente escriba, o que se lle vaia a cabeza, iso non se pode controlar.
Pero o que ti podes facer, dicir ou colgar, iso, máis ou menos, creo que aínda é controlable, aínda nos momentos de máis tensión.
Non vou entrar polo miúdo, porque me dá cousa dar detalles. Eu con iso da morte aínda son algo respectuosa, ou moito.
Dicía alguén que isto en nada será o normal, que non chamará a atención.
Non sei.
Hai anos era normal o velorio na casa, o café, as copas, as risas, as prañideiras, as bromas e toda esa mestura de festa e pasamento final pola casa. Hoxe vese estraño e choca e a algunha xente férelle a súa sensibilidade.
É máis aséptica, limpa e rápida a fórmula express de tanatorio ou incineración, sen recibir.
Se alguén ten interese, nos libros Viúdas de vivos e Romeiros do alén, fálase moito da cuestión da morte en Galicia e dos significados de certos lugares comúns.
Parece que o facebook tamén se converteu agora nun lugar común.
Eu véxoo coma se me dese por pasear por alí gravándoo todo, conversas, condolencias, opinións, palabras de consolo, a familia falando...
Danme arrepíos pensar que se eu a palmo alguén comece a colgar fotos e vídeos de min e a mostrar palabras de condolencia e que se poñan a chatear cos meus irmáns mentres estou, como di o outro, de corpo presente...
Ao final o rollo este de televisar funerais de las más grandes  trucou un pouco á xente, digo eu...
Ultimamente coas cousas que vexo que pasan ao meu arredor, cada día estou máis convencida de que ás veces case é mellor descolgarse, vivir na ignorancia.
O do mundo paralelo de moita xente é algo xa un pouco patolóxico.
Mete algo de medo.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...