Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

12.9.12

The Newsroom

Desde que vexo esta serie os americanos (dos EUA, quero dicir) cáenme un pouco mellor. Sempre tiven uns poucos prexuízos cara a eles e o seu capitalismo expansionista fabricador de abominacións que non me vou poñer a referir porque son moitas e moi variadas.
Pero esta serie estame deixando ver un aspecto do seu sistema de goberno que non coñecía. Ben certo é que é ficción, que non se dá nin de lonxe na realidade cotiá americana, que os personaxes son demasiado, demasiado... pero está lograda. Engancha. E non podo facer spoiler, aínda que ben me gustaría.
Só podo dicir que os diálogos son intelixentes, a situación rápida e coñecida, supoñen que o espectador pode completar o que falta co seu acervo e ainda que ten toques que eu suprimiría directamente, en xeral estimula bastante. Eu xa liquidei a primeira temporada e só podo dicir que a idea que expoñen no último episodio xa me gustaría vela polas eleccións, xa non digo máis, galegas.
E mentres ando vendo que é o que me parece isto da Syriza galega, o que fan uns e mais os outros, a hipocrisia que rodea aos de sempre, o cinismo, a prevaricación, as falacias... todo iso que enreda o espectador, ese bosque que non deixa ver as árbores e esas árbores que non deixan ver o bosque, en definitiva, ese pano que lle van botando por riba a todo mentres che apuntan cun esprai de pementa que te cega momentaneamente e onde había merda, só podes ver un raso.
De entrada todos son máis galegos ca o galego, fáltalles mudarse para os castros para demostrar a pura cepa que os avala, ninguén asume ningún tipo de responsabilidade polo xa feito e que non funcionou e todos colgan galóns polo feito que triunfou. Aquí hai menos sentido común ca nunha reunión de pitas cegas.
Quédame por ver a integridade, a intelixencia, o saber facer, a honradez, a facilidade de palabra, o compromiso cos principios, a vocación de liderado e de goberno. Quédame por ler un currículo que digas ti que non ten volta.
Como falamos moitas veces, é o de sempre, o que ten a cabeza sabe que estará atado de pés e mans e non quere verse aí. A ignorancia, que é moi ousada, é a que domina o mundo.
E polo medio o resto.

1 comentario:

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...