Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

25.11.12

A vida molaba máis cando che contaban un conto e non tiñas que facerlle a comprensión lectora

Supoño que estaredes comigo. Escoitar por escoitar. Oír por oír e despois cada un xa vai vendo ao longo da vida como calou a aprendizaxe.
A min ás veces asfíxiame o de ter que estar lendo e facéndolle a comprensión lectora a todo. Se o xornal é de aquí ou de acolá, a que intereses responde, de quen vén sendo, quen é o que asina, é un editorial ou é un comentarista libre, que é o que di, que é o que quere dicir...
Estou desexando que chegue a noite e ver que é o que pasa definitivamente en Cataluña.
Non é que me preocupe en exceso, só é que na miña cativa cotidianeidade agardo que algo se mova, que algo pase e que non sexa sempre malo, sempre virando cara a dereita.
Ando dándolle voltas ao das taxas e paréceme tan escandaloso.
Se un tarado ou tarada vai a por ti, despídete de velo ou vela nos xulgados, a non ser que vaias sobrado.
Se tes un accidente e queres reclamar a indemnización que che corresponde.
Se mercas un piso e comezas a velo cheo de defectos.
Se o banco che roubou todo canto tiñas.
Se un veciño di que a túa leira é súa.
Ou a túa casa é súa.
Ou a túa vida é súa.
Se te despiden inxustamente.
Se te divorcias xustamente.
Se queres cambiar un réxime de visitas...
Todo. Todo. Absolutamente todo queda nas mans de quen máis ten.
Vamos, que a igrexa se xa o viña tendo o que se di fácil para quedarse con propiedades e paguiñas dos vellos, agora xa non quero nin pensalo. Inmatricular non, o seguinte.
O que só vén favorecer de novo que non se denuncien certas actitudes, prácticas, etc. abusivas cos de sempre.
Por exemplo a semana pasada pasáronme un recibo que non debían nunha conta na que apenas teño cartos. Fixéronme un descuberto, así que tras devolvelo, o banco pasoume a súa persoal factura por terme adiantado eses cartos. E a resposta é que eu non o des-domiciliara, así que eles non podían saber se estaba ben ou non. A culpa foi miña por deixalo en mans alleas, o tema, quero dicir, porque o de non ter pasta vén sendo que non é culpa miña (de todo). Total, que se quero reclamar teño que pagar como sete veces máis de taxas. Toma moreno! Así que a miña conta pendente coa administración por esa tangana que me fixeran recualificándome o piso vai quedar en nada. Para a administración os meus 700 euros son porca miseria, poden seguir axuizando o tema ata que me aburran...
E agora é cando lle empezo a facer a comprensión lectora a todo, e xa non acabo de gozar de nada.
Estou temendo a escolarización das nenas e que teñan que entrar nese mundo das comprensións lectoras, onde non estarei eu para dicirlles un día que o lobo é peludo e rabudo, outro día que é un carnívoro agresivo, outra que come papas de arroz, ou que só quere xamóns salgados, por iso non papa os porquiños. Un lobo bo e outro malo, sen cuestionar a idiosincrasia do lobo, que é lobo á fin e ao cabo.
Despois será un lobo mamífero, carnívoro, con nome, que sempre procede do mesmo xeito, que comerá os porcos porque é a súa natureza depredadora. O primeiro porco será o de menos idade, o segundo o irmán do medio (que sempre é o máis prexudicaco nas relacións paterno e materno filiais segundo a psicoloxía familiar), o grande o máis sabio porque ten máis mundo e tamén unha diplomatura en arquitectura de interiores e sabe distinguir o pladur do ladrillo, ademais é espelido e constrúe sen licenza de obra maior no medio do monte, porque sabe que alí o Sixpac vai ver dende o satélite un galpón para ferramenta, e iso en terreo cualificado como rural está permitido.
Total. Benvidos ao mundo da comprensión lectora.
Iso si. Mal entendida.
Cando fixera un curso xa non lembro de que, fixeramos o triste experimento de abordar tres ou catro comprensións lectoras de diferentes manuais sen termos lido primeiro a historia. O 90% das preguntas resolviámolas só con ir co dedo debaixo do texto.
Para ir intelixentizando os meniños. Que non lles voe a imaxinación demasiado.
Que prexudica este socialrealismo que lles encanta aos políticos que nos gobernan.
En fin... para ser domingo non está mal a vea mala que me está saíndo coma un sarabullo no cu.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...