Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

30.11.12

Run, Forest, run!!

Unha parella de anciáns mátase e suicídase (neste caso teño que usar matarse, porque matar non se axusta á realidade) para non ser unha carga para a súa familia.
Os directivos que cobren unha paga de máis dun millón de euros terán que tributar unha porcentaxe máis alta. Acabáramos.
O goberno non actualizará co IPC as paguiñas do Nadal, nin as que seguen.
Parece que Novacaixagalicia vai ser vendida ao mellor postor.
Non estou segura se as trenzas das infantas llelas fai Letizia pola mañá ou se teñen unha peiteadora para a ocasión. O caso é que ocupan portadas co modernas, altas e guapas que son.
Na gardería das miñas pequenas xa non falan o galego.
Os tribunais din que nanaina de facer unha enquisa vinculante, que pero que é iso?
Valentín é o valente detractor da (des)política lingüística. É ben certo que outros virán que bo te farán, penso isto mentres leo as chorradas que saen pola súa boca cando fala de que nunca a enquisa enfrontou a ninguén. Este debe vivir no país da piruleta e do algodón de azucre. Se xa tiña malas referencias súas, agora xa non pode tocar máis fondo.
E os señores do meu banco pásanme a factura polo descuberto e dinme que definitivamente que me dean polo saco, que non mo solucionan e punto pelota.
Se eu me sinto estafada e con carraxe que me abrasa, non quero pensar nos estafados polas preferentes.
Unha señora con demencia acusada que morreu deixou unha herdanza incrible metida en preferentes e outros valores que amablemente lle foi movendo o director de Novacaixagalicia. E din as veciñas que a señora aínda pedía o pan en pesetas, ela nunca chegara a incorporarse ao euro.
E os discursos políticos soan tan baleiros, falsos e cheos de mentiras que che dan gana de vomitar.
E a bronquite tennos atrapados entre catro paredes desde hai xa logo unha semana.
E non podo pechar a conta porque me deben unha pasta uns desgraciados que sei que nunca ma pagarán. E que tampouco podo reclamar porque as taxas serían máis custosas ca o propio beneficio (digo taxas, e non custos). E entrementres van saíndo descubertos por anotacións xa dadas de baixa.
Aquí o máis tonto é o que fai aeroplanos.
E a miña comunidade perdeu o norte e queren facer derramas para cuestións que se lle meten entre cella e cella a uns cantos.
E así seguimos.
Neste estado de cousas.
Mentres o meu colega Carlos está sendo xulgado por dicir que un xuíz incumpría e incumpre reiteradamente a lei. Un xuízo que non ten xeito nin traza.
E se isto fose unha peli, alguén diría con bastante desesperación: run, forest, run...
E outro máis egoísta pensaría: sálvese quen poida, este barco xa vai á deriva!

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...