Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

12.12.12

Criticismo

Dicíanme hoxe que moito que me queda por sufrir, porque son demasiado crítica con todo.
Ás veces un pensa, ¿serei eu de verdade a repunante?
Porque á parte de importarme que as miñas pequenas non mexen por elas, que non coman os mocos, que merenden, que non traben os compañeiros, que sexan educadas cos maiores... tamén me preocupa que aprendan as cancións en galego, os nomes das cousas na lingua que eu lles falo, que non se tornen unhas consumistas, que non crean todas as trapalladas que lles contan...
Quédame moito por roer porque no mundo estamos moitos, pero non todos contamos.
Normalmente só pesa a opinión dos que fan máis ruído, que non son sempre os que teñen a razón.
Pois si, algunhas cousas parécenme mal, pero realmente mal.
Teñan ou non teñan que ver comigo. E teñan ou non que ver coa lingua.
E ao final, se me chaman repunante, pois terei que aguantarme e levalo, pero aínda me queda moito que dicir, así que polo camiño andaremos...

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...