Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

2.12.12

No way...

Everybody, put your hands up in the air... and, hop, hop, hop, hop!!!! pa mi buchaca, pa mi buchaca, veeeña, sigan todos coas mans arriba, que isto é un atraco, pero como somos modernos, educados e do primeiro mundo neoliberal fagámolo a ritmo de britney spears, e se tal despois aínda lles pedimos que cubran unha enquisa para metroscopia...
Galiza quere ser saqueada, ouro, coltan, wolfram, pinos, vacas do leite, vacas de recría, o semental para inseminar, todo vale, con tal de que saia barato ou gratis e que os que tiren o proveito xa sexan ricos ou máis ca ricos.
O que digan os ecoloxistas, como diría o outro, non é máis ca un roñar por roñar, que estes sempre teñen algo que dicir, que parece que non quixeran que viñese o emprego ao país... é queeeee!!!!
E o dos indultos. Se me parecía un anacronismo a foto do rei e o crucifixo nas aulas, que uns políticos máis que cuestionables moralmente poidan andar perdoando débedas  coa lei, da tintura que sexa, xa me mata. Non me estraña que ultimamente se deixe ver tan ás claras que os axentes da xustiza comezan a estar ata as pelotas non, o seguinte.
Corrupción, corrupción.
Malversación, malversación.
Condonación, isto non, isto non.
Bah, unha pequena licenza creativa que me permito coa música dos Axóuxeres, que ultimamente é a que máis se oe por estes lares e que dá gloria de oíla. Que cousa currada, que vaca no millo! Pero igual é que eu na miña ignorancia non percibo eses decibels ou hertzios ou frecuencias que lle escapan aos meus oídos ignorantes e que para os infantes é coma estar na ópera por vez primeira...
Por certo, nunca tiven o pracer. As cousas de ricos sempre se me escaparon, vamos, que nunca tiven a oportunidade e agardo non espichala sen poder facelo. Aínda que tal como está o da cultura, calquera día fago o que dixen que nunca faría, que é o de fotocopiar os libros, porque na biblioteca xa nin renovan con novidades, que se lles acabou o chinchimony. Iso si, as luciñas do nadal para incentivar o comercio ascenden a 21000 euros, non sei se caravana de reis included ou non (que total sempre se suspende por chuvia), pero creo que só iluminación.
O comercio xa lles digo eu como se activaba, se a xente tivese cash para gastalo, porque a estas alturas de decembro eu só vexo carteis humildes con cartolinas de SALDOS.
Hoxe despois dun par de xornais e un par de telexornais voume quedar co único positivo. Que o rei sae por fin despois de 9 días da clínica e que o luns xa pode despachar (non sei se despacha o pan, uns billetes para o metro ou reparte sabedoría, así a secas). Grazas, tve1 por dedicarlle e cubrir na porta do hospital cunha unidade a noticia, varias veces ao longo do telexornal e con varias conexións en directo, marabilloso, marabilloso (ah, e xa se sabía que saía mañá, o de sacar a porta non sei realmente a que clase de mente privilexiada do xornalismo se lle ocorre, quizais empece por S e acabe por -ano...).
Iso si, a sesión de investidura estupenda, oiga, e a nai non fala que despois Alberto dille culo, culo, mamá no me avergüences (a verdade é que se o criou ela igual desvela algún segredo que todos cheiramos pero non verificamos por ser información de papel couché degradada, non información que achegue nada)... Iso si, os señores das preferentes tiveron que roelo debaixo da chuvia e sen seren portada de nada... é o que ten que lles importe un carallo ao resto da sociedade.
Onte vin O dictador, a película do rapaz de Borat, foi graciosa, a verdade, ten detalles bos. O único que diferencia o seu país do noso é que aí o ditador é parvo profundo e a sociedade crítica e intelixente pero sometida, facéndolle crer que son parvos e que o líder é a intelixencia suprema. Aquí temos unha democracia na que os líderes supremos se teñen polos máis intelixentes e á xente téñena por parva perdida, entón de democracia a eu-mesmo-comigo-cracia non hai nin unha delgada liña...
E pareceume interesante unha carta ao director xa non sei de que xornal que dicía marea branca, marea azul, marea negra, amarela... se de verdade toda a marea fose unha, na defensa dos intereses comúns por riba dos particulares quizais outro galo nos cantara...
Pero claro, edúcannos para consumir e mirar para o noso embigo, e non para o embigo que flutúa por riba... de aí que flipe a da biblioteca véndonos consumir lectura e non libros... porque o que se leva é mercalos, non usalos, e un atrás do outro, a ser posible...
no way, no way...

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...