Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

25.12.12

Política miúda

Non vin o discurso do rei e para evitalo mamei media hora de Bob Esponja. Pagou a pena. É que estou xa chea non, o seguinte, de discursos de fotonovela. A min a Hola! non me gustaba nin para ver as casas dos ricos que soñaba con ter.
Agora quitóuseme a ansia esa e todo.
Pero hoxe atinei a ver que o rei pediu para os tempos vindeiros que se faga política con maiúsculas. É que me troncho. Eu máis ben diríalle que pida abertamente que se roube menos e se sexa máis honrado, así directamente, porque mira queeeee...
Neste nadaliño que non pareceu nadaliño foi estupendo xuntarse cos amigos e ver que nos imos facendo máis vellos pero máis sabios. Sempre é un gusto botar unha risa simplemente falando do cotián. Teño unhas cantas persoas por fortuna na miña vida que me fan rir a cacha partida, atopémonos como nos atopemos. A algunha incluso lle pido que faga uns titoriais por algunha canle para vela de cando e cando e non esquecer que o mundo non se pode comer, pero pode intentarse, e pasalo ben mentres se intenta.
As miñas pequenas entenderon mal a festa, eu creo que foi un exceso de información entre papá noel, festexos da gardería, reis magos, tanta decoración, agasallos aquí e acolá, a destempo, a deshora, comer demasiado azucre e toda esa leria, que ao final acabaron cantando a viva voz o "cumpreanos feliz" e pedíndonos a todos que soprásemos as "velas".
Pois eu o mesmo, que se non fora polas xuntanzas pasaría o nadal sen pena nin gloria.
Facendo política con letra pequena, porque en realidade é así como se ten que facer.
Se alguén nesta vida reinvindica a vida de barrio esa son eu.
Coñecín un tempo en que o asociacionismo era o xermolo que abrochaba no público con forza. As asociacións de barrios, aldeas, grupos e calquera outro interese era o cocedeiro de onde saían as grandes ideas que despois se aplicaban. Para min eran o I+D+i da política.
Pero como non interesaba deixouse de fomentar, de fornecer, de subvencionar... porque así cada un na súa casa dificilmente poderá chegar a outros. Nin co bo, nin co mediocre, nin co ruín.
Así que me río na cara de Juancar que reivindica ir "ao grande", supoño que os que rouban ou viven ao grande non van aconsellar comezar por mangar ou rillar nunhas barriñas de pan. Era obvio.
Ai, mundo este.
Iso si. Para partirse comentando a vida pública teño a miña avoa, que lle chama a Feijoo "ollos de paxaro" e a Rajoy "boca que cospe", que che relate un telexornal non pode facer máis que dar a risa. Algo así como: o boca que cospe vén pasar o nadal a galicia, virase xuntar con ollos de paxaro, que eses dous non necesitan levar as nais contar as penas á de ana rosa, que han de ter boas paguiñas, porque a min mira que me dan rabia as mentiras que contan, o boca que cospe xa nada, que me rin o outro día que estaba de cumpreanos e poñíanlle unha pancarta que anos é o único que cumpre (inciso para partirse a caixa) e cando a collín xa me rin un anaco, porque a verdade é que si, que o único que cumpre son anos -tardou en collela porque en realidade nós facemos anos, non os cumprimos, pero acabou colléndoa- e despois irán esquiar ou así, irán coa cospedal, que a esa si que lle había que partir as pernas e que pedira paga de dependencia para que fora a ana rosa -ana rosa é ana rosa quintana, que se se presentase a presidenta miña avoa votaríaa, porque é moi humana, hahahahahahahaa, é que miña avoa é moitísimo cando che conta as cousas.
En fin...
E hoxe chego e vexo que este blog tivo 3100 visitas desde que o abrín. É unha humildade, pero esa humildade a verdade é que me dá moita alegría. Supoño que a maioría son amigos, pero algúns outros lerán con curiosidade, supoño, sobre o que penso do mundo.
O mundo estache podre, pero aínda así con todo, moito paga a pena...

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...