Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

10.12.12

português

Ultimamente con ese afán de non sentir que o tempo me escoa sen facer demasiado de proveito, alén do cotián que é ingrato, pero obrigado e ás veces ata satisfactorio, comecei a estudar portugués.
Debería de telo feito moito antes, a verdade, pero non foi así.
Lin con gusto literatura portuguesa ou en portugués en bastantes ocasións, pero o perigoso de ter como lingua nai unha irmá é que cortas as dúas polo mesmo patrón. Tratei as xemelgas coma un único ente, o que resolveu en ler á galega, sen prestar moito tino na fonética, nos xiros e incluso no vocabulario, que sempre tiras polo contexto, sen ir máis alá.
En realidade non foi por mala fe, foi por falta de tempo. Algo que me sobra ultimamente, non por gusto.
Así que para ir treinando non só folleo gramáticas, libros de literatura, senón que tamén escoito as noticias e leo os xornais portugueses.
Mal feito.
Só podo estar en modo dejá vu todos os días. O mesmiño que veñen eles pasando ímolo pasando nós cuns meses de diferenza.
Hoxe lia con certa incredulidade e abraio os próximos recortes que prevén na educación. Quítanse as "extraescolares", que pasarán a engordar os horarios lectivos dos docentes, que xa non só fan de pais, nais, docentes de todo, senón que agora tamén abranguen o mundo do tempo libre e dos complementos educativos-divertidos para os cativos... Iso e máis, foi só por poñer un exemplo. Amplíase o co-pago estado-familia, redúcese persoal, masifícanse aulas, réstanse servizos...
Pregúntome cantos meses tardarei en incendiarme comentando que o mesmo nos vai acontecer aquí. Probablemente non demasiado.
Para alén diso, descubrín un novelista que me gusta moitísimo, estou lendo a súa obra A máquina de fazer espanhóis, e creo que fixen mal, porque comecei pola novela que pecha o ciclo. A bo seguro retomarei, se teño a oportunidade, as publicacións anteriores. Agora non vou falar máis do asunto porque quero acabalo, dixerilo e despois, se iso, fago a miña crítica humilde.
Polo resto, pouco máis.
De novo Nadal.
Confío en que os anos impares sempre se me deron mellor ca os pares...

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...