Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

21.1.13

Con este retroceso á infancia

Ás veces non sei se estou escoitando declaracións de políticos e políticas ou estou vendo Barrio Sésamo, onde hai que repetir moito en alto as consignas para acabar de crelas e de asimilalas.
Xa non sei quen deles me dá máis grima.
Ou quen me dá máis gana de arrincarlle pelo a pelo meticulosamente e amodiño, causando molestia e proído para semanas.
Quixera dicir tantas cousas, que se me atrancan xa non entre os dedos, senón na cabeza.
Así que vou quedar calada, porque non habería maneira de picar tan rápido como me ferve o maxín.
E o peor de todo, non ver horizonte.
Para min, iso é o peor.
Non outear nada, por máis que estrique o pescozo.
Empezamos a semana bonita.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...