Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

21.1.13

Materiais da RAG

No tempo que levo traballando coa lingua son múltiples e variadas as anécdotas que me aconteceron co léxico e coa lingua e coa súa solución.
Eu sempre fun moito de queixarme, de roñar, de amolarme tamén polas decisións que me pedían nalgunhas ocasións que fixese ver como miñas. Usar tal ou cal opcións, coutar a lingua do que se percibía como máis "rural", "marcado" ou como sexa.
En fin, dá para mil exemplos, algúns que esquecín, outros que aínda acumulo e outros que prefiro non ter presentes. Ademais, en moitas ocasións son das que penso que non lle hai que poñer tacha á obra, senón traballar para mellorala.
O caso é que ultimamente con esta cuestión dos fondos para a RAG e estas cousas, deixando de lado que é unha institución que ten que sustentarse e dignificarse e da que non se pode prescindir, senón que cómpre modernizala, dinamizala, alentala e todos os verbos positivos que se me ocorren, pero tamén hai que dicir verdades de cando en cando.
Non é precisamente exemplo de traballo pulcro e dinámico. Cómprelle moito que sanear e trazar para resultar e campar.
Non vou dicir moito máis, porque en realidade é o que pensamos moitos dos que traballamos coa lingua, cómprenlle publicacións útiles, enfocadas á sociedade, ao ensino, materiais de uso cotián, que marquen unha liña que seguir, que avalen...
Nos últimos tempos sempre me descubrín optando polas solucións que propoñían os servizos de terminoloxía e non o que ofrecía a rag, porque os primeiros xustificaban e avalaban as súas solucións e os segundos ofrecíana sen máis (ás veces incluso indo contra outras publicacións súas).
Aínda recordo esa época volga en papel, en edicións dixital, o castelán-galego acabado de saír do forno e o vello dicionario da Rag, que tiña totalmente escangallado de tanto consultalo, e ás veces 4 versións de escrita ou de solución para o mesmo... Algunhas inda fun anotando, pero despois tamén cansei de facer do sangue sopa espesa e funo deixando correr. Porque se algo aprendín, é que as dúbidas, propostas ou suxestións ou non se atenden (directamente) ou non se responden (silencio administrativo non sei se neste caso positivo ou negativo, de dar ou quitar a razón, quero dicir).
O caso é que hoxe recibín un whatsapp destes que che envían para remexerche na conciencia, para pasar o tempo con ese pensamento ácido-crítico-desmoralizador-desesperanzador que che fai pensar que igual a tacha no canto de poñerlla á obra, había que írllela poñer a algúns na cabeza, máis ou menos.
Sobre a opinión da RAG e a actualidade, deixo a ligazón ao blog de Bouvard e Pecuchet, porque case todo canto di, subscríboo: http://bouvard.blogaliza.org/2013/01/07/grandeza-e-miseria-da-real-academia-galega/
Do resto, anoto unhas cantas entradas que parecen redactadas por un depravado sexual, no canto de por un filólogo:
gozar
v.t. 1. Aproveitarse do efecto beneficioso de [algo]. Que o goces moitos anos. 2. Realizar o acto sexual con [outra persoa]. Hei de gozar unha rosa coma ti. (podería ser un verso de Pondal, pero se o é, deberían sinalalo, para non quedar tan mal, ocórrenseme bastantes máis exemplos)
conacha
s.f. vulg. Vulva. Con esa saia váiseche ver a conacha. (las visten como putas)
teta
s.f. 1. Órgano glandular dos mamíferos femias que segrega o leite co que alimentar os fillos. As crías puxéronse a mamar nas tetas da nai. cf. chucha, mama, teto . Tenche unhas tetiñas ben feitas. sin. peito, seo (máis formal). 2. Parte correspondente á anterior nos mamíferos machos. Fretoulle as tetas. (é coma o chiste machista, que seica se fretas as tetas con papel do váter todos os días, acábanche crecendo un par de talles, tal como acontece co cu)
foder
v.t. 1. Posuír sexualmente [alguén]. Sempre me fodes e nunca me empreñas...” 2. fig. Botar a perder, causar dano ou prexuízo a. Xa volveu foder o coche. sin. escarallar (pop.), estragar. 3. fig. Causar a [alguén] molestia ou fastío. Ti a min non me fodes. sin. amocar, amolar , enfastiar , molestar . v.i. 4. Realizar o acto sexual con alguén. - Ou María!, comemos ou fodemos? - Como queiras e despois comemos. sin. fochicar (pop.). (aquí non sei se me gusta máis a canción popular, case me puxen a cantar "á miña casa non quero que veñas..." instintivamente, iso que é pola mañá e non estou diante dun vaso de licor café lonxe da patria, ou o chiste de comemos ou fodemos, dáme gana de mandarlle esa resposta que din pola miña terra cando alguén di "cagonacona", que explica que se cagas na cona, despois fodes na merda...).
Polo menos o castelán-galego resulta algo inútil, pero menos insultante, polo menos nos exemplos que teño mirado, aínda que visto o visto, igual tiña que poñer mans no choio...
Así "catalejo" mándanche traducilo como "lente para ver ao lonxe" (parece que é unha palabra pouco común, pois non, traduce ti o diario de abordo de colón con esta gaita); os "palillos" cos que comen os asiáticos son "utensilios para comer que empregan nalgúns países orientais" (grazas, Rag, que faría sen vós!!!) e os "pareos" para irmos á praia son "panos femininos que se poñen arredor do corpo formando un vestido ou saia".
Isto como dicionario bilingüe é moi útil, será por falta de lingüistas, filólogos, terminólogos e outro variado persoal en paro...

E non sigo porque hai xente que ten auténticas recompilacións non con ánimo de facer o mal, senón que me consta que achegou suxestións que, ai, caeron en saco roto (iso que parece que non é o que máis diñeiro debe custar, atender suxestións e corrixir, sendo unha versión dixital non resultaría tan, tan, tan complicado, digo eu, ¿non?).

O dito. Só por verlle unha cara ao dado, non máis. Sei de boa fe que cousas positivas, boas e imprescindibles tamén se fan.

1 comentario:

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...