Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

18.2.13

Imos lá!

Cando me poño a actualizar o currículo ás veces penso que moitas horiñas lle botei ao tema. Houbo meses que enganchaba a mañá co mediodía e o mediodía coa tarde e esta coa noite e seguía facendo cousas.
Houbo unha época que tiña tal capacidade de traballo e atendimento que non sei nin como daba feito.
Para que veñan agora e nos digan que vivimos por riba das nosas posibilidades.
A min deste circo en que vivimos tócame uliscar a merda desde quilómetros de distancia.
Case o prefiro, antes de que me obriguen a asisitir en vivo e en directo, porque non respondería de min.
A era trillicista vaime tocar o seu fin.
Bo por unha parte.
Malo pola outra.
A vida sempre é así, zapato novo, con pedriña dentro.
De calquera xeito. Imos lá ver!

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...