Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

8.5.13

A perspectiva

A perspectiva é algo moi complicado de traballar, pero que hai que facelo, hai que facelo... A perspectiva é importantísima, tanto como a autoestima, a capacidade crítica, a educación en valores...
Creo que xa comentei nalgunha ocasión que as miñas clases de "Plástica e pretecnoloxía" foron sempre escasas e cutres, así que nunca aprendín o da perspectiva así abertamente. Máis tarde tampouco me cadrou estudar a teoría da relatividade de maneira global, así que non foi ata chegado os últimos cursos do bacharelato que se me abriu o mundo coa filosofía (grazas infinitas a eses docentes que sempre querían ir máis alá da teoría e do texto difícil de dixerir) e cando lin El árbol de la ciencia, La colmena e outras lecturas obrigatorias que che poñían sobre a mesa, abertamente, datos que despois se comentaban na aula. As aulas de literatura española de 3º e COU, hei de recoñecelo, foron o meu primeiro club de lectura verdadeiro, aínda con todas as súas tachas.
E digo que o da perspectiva é importante porque, moitas veces, perdémola, ou xulgamos desde o presente, coas normas do presente, actuacións do pasado, ou xulgamos desde o noso etnocentrismo condutas ou actuacións que categorizamos axiña e á lixeira.
Hai cincuentamil maneiras de vivir e de facer e non necesariamente seguen os nosos principios ou os nosos esquemas. Afortunadamente a diversidade está aí.
E afortunadamente, canto máis reflexivo, cauto e parcial intentas ser, máis consegues afinar as túas relacións persoais, que son o día a día, á fin e ao cabo.
A min quédame inda moito que facer, pero traballo no tema sempre que podo. Todo o máis a fondo que podo.
Hoxe falei moito do tema das redes sociais. É algo que me suscita amor-odio. Eu son moi prole novas-tecnoloxías, novas maneiras de facer, de mostrarse ao mundo, de visibilizar cousas que, doutro xeito, resultarían invisibles... Unha fiestra ao mundo. Pero o mal uso ou o abuso tamén me bota bastante para atrás.
Cando vía algunhas amigas colgar alegremente as súas fotos en traxe de baño ou semiespidas, pensaba eu, mira, Beyoncé tamén se mostra e aí está, non todo vai ser recrearse con Beyoncé. Pero andado o tempo descubro que Beyoncé está noutro nivel, xoga con outras regras, e só se mostra así no personaxe de Beyoncé, e o diñeiro que iso lle reporta vai, en certa maneira, parar a protexer nunha mansión construída nunha fortaleza á persoa que hai baixo Beyoncé.
Un amigo meu ten un blog e moitas veces quero deixarlle recados nas súas entradas, pero non deixa esa opción, e acabo chamándoo ou facéndollos chegar doutro xeito. Un día díxome que quitara esa opción porque era a opción de "que me lea quen queira, pero que me opine quen me importa" ou "que me lea quen queira, que opine quen queira, e que un día teña que empezar a hostias coa xente".
As fotografías ao modo Beyoncé ou as opinións tiradas fóra de contexto e convertidas en virais poden acabar coa autoestima dunha persoa.
Dicía non recordo quen, que o bo do twitter é que te poden colocar no olimpo e levantarche o ego ata o infinito, ou que poden darche a traca que mereces por botar por fóra sen meditalo. É un sistema premio-castigo moi potente, á parte doutras moitas cousas...
A perspectiva axuda, no fondo, á autoestima.
Algunhas das miñas ideas poden non ser boas, o meu traballo pode non ser bo para alguén, pero en principio, só é para alguén. Outra persoa. Con outra visión da vida. Con outra maneira de traballar e de facer. Se o sabes ver con perspectiva, non che acaba minando a autoestima. Doutro xeito, acabaría desgastando a calquera.
Ao final, volvemos ao de sempre, sentido común.
E hoxe como xoia, xa que a entrada non vale moito, deixo un lipdub que coñecín por medio de Cibrán, de Carta Xeométrica, que sempre é ilustrativo e que utilizo, sempre para ben, para descubrir por xunto o que doutro xeito me levaría meses ou anos descubrir por acaso. Afortunadamente, moita xente usa os seus blogues para que esa fiestra ao mundo bote raíños de sol tamén, e non só sapos, que é o que nos ofrecen os medios.
Velaquí a ligazón:
http://cartaxeometrica.blogspot.com.es/2013/05/moana-summit-2013-o-pato-lip-dub.html

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...