Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

15.5.13

Merena (a merenda do ShinChan)

Hai un lote de cousas que non me gustan para merendar, pero teño que roelas de igual xeito.
Canto máis leo, e ultimamente é moito, máis consciente son das contradicións deste mundo e do fráxil que é o sistema todo en que nos obrigamos a vivir.
Onte lin, na mesma páxina, como un rapaz investigador galego non podía volver traballar en Galicia porque o rexeitaron, argüíndo o desaxuste do seu currículo ao posto. Acabábanlle de dar un prestixiosísimo premio polo seu labor investigador. Mentres, un rapaz das novas xeracións do PP, de apenas 25 anos, faise cargo dun instituto de non sei de que, designado a dedo e cobrando uns 50000 euros anuais, así, por dedocracia. Ao igual ca unha miss, licenciada pola CEU (ollo, con dobre titulación!), vaise de secretaria persoal ou asesora non sei de que cargo, tamén do PP, cobrando por aí o mesmo. Non digo nada porque sexan listos e guapos, só digo que o seu perfil, sen experiencia profesional, nos dous casos, non parece moi axustado aos requisitos dos seus postos, que, por outra banda, son creados ad hoc, algo que incha bastante a vea mala.
O mundo está cheo de antónimos e paralelismos crueis por todos os cornechos, parece. E  merenámolo como podemos.
Hoxe estou lendo sobre a coeducación e a investigación que se fixo nalgúns centros e cabréame tanto. Mentres exercín a docencia cabreábame desde o punto de vista de educadora. E en non poucas ocasións vinme alentando as nenas a reivindicar os seus espazos no patio, o xogo mixto ou colaborativo, outro xeito de relacionárense sen empregar esas desafortunadas persecucións tirándose da roupa ou acurralándose para tirar do chicho ou arrincar un lazo, ou fornecendo de lecturas que lles rompesen os estereotipos sexistas, os roles marcados, rebaixando o nivel de agresividade ou masculinidade que tanto esgota os rapaces... Que sei eu!, pero agora que o vexo desde o punto de vista de nai, imaxino e recreo as miñas fillas facendo as súas mariolas marxinais nas esquinas a onde non pode chegar o balón con toda a súa furia, ou sentadas nas escaleiras dos laterais falando das súas cousas de chicas, emparellándose nos traballos coa súa mellor amiga de falsete e nunca cun compañeiro porque o considera un bruto e enfeeeeeeeeeeeeeeeeeeerrrrrmo!!!!!
INTERVENCIÓOOOOOONNNN!!!!!! NINO-NINO-NINO-NINOOOOO!!!
Estou impaciente e nerviosa agardando ver quen vai ser o mestre ou mestra que as vai titorizar na escola durante 3 anos, que confío e desexo que se volva o noso ou a nosa cómplice e colaborador ou colaboradora, e non o antagonista do protagonista que intentamos alimentar e alentar na casa.
Nenos pipí, nenas pachocha, pero quitado iso, non queremos que haxa máis nada que permita segregación obxectiva...

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...