Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

21.5.13

Unha de nenos

Vou recomendar algunhas lecturas, que xa levamos moitas, que me gustan especialmente. Non todas son polo contido, algunhas é pola ilustración, que me parece bonita ou suxestiva, e iso é moi importante nos "lectores visuais", ímoslle chamar así. Vounas poñer un pouco ao chou e comento o que me parecen.
Para cantar
Un dous tres, este encántanos por moitas razóns pedagóxicas ou non. O libro son palabras debaixo de imaxes, unha especie de pictograma. Pablo Díaz, en Tic-Tac musicouno, así que o contamos cantándoo e sinalando co dedo conforme se vai avanzando na lecto-cantiga. Partímonos moito cando as nenas intentan reproducilo, xa case o saben de memoria, cantándoo para non perder o compás e atropelándose coa sinalización ou coas imaxes. Recoméndoo encarecidamente.
Para antes de durmir
Da mesma ilustradora é Viaxar en pixama, que tamén nos rechifla para ler antes de ir durmir. Dá para moitísimo este libriño.
Caracol bonito
Para dicir adeus á chupeta
Caracol e caracola, nas súas diferentes aventuras, son outros dos preferidos. Son situacións simples que se resolven de maneira natural. Caracol toma consciencia de que a autoimaxe é diferente da imaxe que proxectamos, a amizade entre os dous e a súa adaptación ao medio... Ás nenas gústalles moitísimo cada aventura que vive Caracol e a súa amiga Caracola.
As aventuras cotiás
Caracol e amigos
A lúa ladroa gústanos porque alimenta o imaxinario que axuda a madurar e a ir abandonando hábitos que socialmente teñen que ir deixando atrás, coma a chupeta. A historia de consolar a lúa cada noite para que non chore é máis bonita ca a de veu un can e roeuche a chupeta, a verdade.
Os chibos chibóns e a nova versión de Garavanciño gústannos moitísimo. Os chibos chibóns porque é graciosa e resolutiva e Garavanciño porque acaba de maneira moi simpática. Recomendamos os dous moitísimo.
Os graciosos chibos
A escatoloxía ao poder!
O peido final é o máis!
Abaixo o individualismo!
A toupiña que quería saber quen lle fixera aquilo na cabeza. O rollo escatolóxico gústanos aos grandes, pero os pequenos contáxianse da nosa risa e da graza coa que contamos esta historia. Paréceme estupenda.
Viva a mestura e a variedade!
E as últimas adquisicións, regalo de Moni e Anxos, que nos están gustando moito. A primeira titúlase Cerca e fala da (in)comunicación e da maneira de vivir tan solitaria e individualista que nos rodea e a segunda Gatiño e a neve. Esta última historia é ben bonita e reflicte á perfección moitos dos valores que queremos transmitirlles ás nenas. Gústame moitísimo.
Por último, Nariz de ouro é un relato un pouco típico estereotipado, a imaxe que dá da nai é un pouco rancioso, é unha reformulación do Parrulo feo, pero gústannos moito as ilustracións, son ben bonitas e vistosas e gústanos miralas e imaxinar a vida que leva o rapaz.
Bailar nas nubes tamén nos gusta moito por esta mesma razón. Aínda que a historia inda non a comprenden, as ilustracións son fermosas e diferentes do que perciben acotío.
E hai moitos máis... por fortuna encántalles ir á biblioteca, elixir libros, levalos para a casa, follealos, que llelos leamos, volvelos follear... Así que temos unha ristra de títulos.
Si teño que mencionar que, inda que se lle deu moita relevancia e publicidade, pasaron sen pena nin gloria polas nosas mans A cebra Camila e Coelliño Branco. E Lobo feroz deulles un medo impresionante, auténtico arrepío, e mira que a min gustoume ben!
Veña. Outro día, máis. Hoxe a entrada desmárcase, inda que non chegou a primavera nin ten traza de aparecer, viva a cor e a alegría!!!

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...