Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

26.6.13

Ter calleiro

Cando alguén se ve metido nunha situación vergoñenta e a asume tan dignamente e sen inmutarse, en contra do que cabería esperar, dise que ten moito calleiro.
Tamén se di positivamente da xente que aguanta carros e carretas para saír adiante.
Pero este non é o caso.
Despois de ler esta noticia quedo con sentimentos enfrontados. Por unha parte, a aprensión de saber máis datos persoais dos dramas que non son números, senón vidas reais. Por outra, o orgullo de ver como todos eses números se plantan nunha reunión para demostrar que son vidas e con ese xesto, doloroso, porque non é fácil expoñer a intimidade, sábeno ben os que inda van ás caladas polas oficinas bancarias para ver se o seu ten algunha solución, sufríndoo para si, visibilizan cada día máis este gravísimo asunto; e por outra banda dáme carraxe toda a clase política, os grandes empresarios, os grandes defraudadores, os grandes directivos, e toda esta xente que ten calleiro para non se inmutar e aguantar estoicamente que os insulten á cara.
Se eu fose Wert ou fose calquera destes personaxes tería que ir apañando a miña autoestima cun recolledor atrás de min alá onde fose.
Será que os cartos de verdade o poden todo?
Deixo a ligazón á noticia. Cómpre lela polo miúdo, aínda que sexa sensacionalismo, é indicativo de que a ola de presión, cada día ten máis presión e menos escape.

http://www.eldiario.es/economia/directiva-Bankia-enfrenta-propietarioslos-preferentistas_0_146986183.html

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...