Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

27.5.14

Porque inda se han poder mudar as cousas

E iso sempre é motivo de ledicia, como non.
Quedo parva cos mass media e as súas reflexións post-electorais... aiiii.... así nos vai.
Sigo estudando a fondo o tema do currículo de primaria. Xa teño unha lista boa de cousas para achegar (como a duplicación de temas en dúas materias, o difícil encaixe dalgunha cuestión nunha materia, o difuso que está o tema da lectoescritura nos primeiros cursos... -vexo que se supón que xa veñen de infantil (unha etapa non-obrigatoria) "aprendidos" e que aquí xa poñen en práctica iso da planificación, execución e revisión dun escrito) e algunha outra cuestionciña máis que debo estudar máis.

Síntome contenta porque por fin, alguén SI que me REPRESENTA no parlamento europeo. Persoas que considero sensatas e que falan tamén, coma nós, do ben común, da felicidade, do amor e de todas esas cousas que fan que nos chamen "hippiosos" ou "soñadores", no mellor dos casos.

Hoxe participei nunha desas conversas nas que non achegas nada e estás pensando "pero almiña, polo menos non llo digas a ninguén"... Hai xente que non é máis ruín consigo mesma porque tería que arrincar lascas de si mesmo para a merenda, que se non... A min estas cousas fanme ver que, así e todo, ¿como non vai triunfar certa ideoloxía? Ten que triunfar por forza...

E como hoxe vexo máis preto aínda esas minivacacionciñas que imos vivir a tope, deixo unha canción alegre, que é do que me dá gana!


Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...