Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

30.6.14

Non perder a perspectiva

O bo das datas de San Xoán é poder sempre atopar a xente coa que cadras.
É así. Botarte a falar e mirar o reloxo e decatarte que levas coas mesmas persoas un monte de tempo e apenas te decataches. Porque te sentes ben e podes ser ti. Porque podes dicir o que pensas, o que sentes, e sabes que te están escoitando.
E que ti estás escoitando tamén.
Oxalá nunca perda iso por nada do mundo.
E os meus outros tesouros xa están de vacacións. É moito o que se queren.
Ás veces danme moita risa, outras veces case me arrincan algunha bagoíña, porque son moitísimo.
Aquí, onte, antes de deitarse, que andaban a bicos e a apertas coma se non se fosen ver en anos.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...