Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

25.8.14

Este verán vai tocando fin

E as vacacións, como di o outro, duraron ese tempo relativo, en que un computa de maneira diferente... o relativismo poñéndose de manifesto en todo o seu esplendor.
Non ben comezou, non ben rematou.
Resúmese en tres palabras: churrasco, fritangas e pan.
Non nacín no ano da fame, pero coma se o fixese. Que ardor me dá só de pensalo.

Continúo pasmada co tema de Gaza, entre outros moitos.
O tema das violacións, do sexo consentido, do non é non, as declaracións machistas de dirixentes políticos, a merda de sensibilidade da sociedade en xeral... Cara a onde é que camiñamos?
Lin algúns consellos de pais rancios que me recomendan educar as miñas fillas pensando que os homes son todos uns porcos saídos que as van violar en canto as teñan a tiro. En fin...

E moito máis. Hoxe aterrando no de sempre. Por veces éntrame desasosego.
Deixo este vídeo de María Fumaça. A canción non é deles, pero si esta versión tan fermosa.

A min a intolerancia cara a todo, cada día dáme máis carraxe. E xa non sei se teño fe nos que van vindo, xa desconfío. Eu poñerei o meu gran de area. Teño firme propósito.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...