Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

19.9.14

A escola, un outro ano máis

Desacóugame moito este tema. Porque cando penso nel a cabeza e o corazón moito me pelexan.
Dáme moita rabia que as miñas preocupacións non atopen un acougo racional. É coma esas situacións de indefensión, que asumes, que acatas, pero que che deixan mal corpo.
Non quixera volverme unha nai paranoica.
Pero dáme carraxe como son as cousas. Os sapos que hai que engulir.
Por moitas cuestións. Non falo só do tema da lingua.
No tema da escolarización de infantil, eu só lles vexo un sorriso enorme a:
a) xente que consegue escolarizalos nos lugares que satisfán as súas espectativas (case sempre unitarias pequenas, escolas rurais, ou centros privados que contan con todo o que ti queres para o teu fillo ou filla -sexan superficialidades de xente rica, unha educación alternativa, unha cooperativa cunha filosofía e un xeito de ver a vida semellante ao teu, un centro cun sistema que che enche o ollo...)
b) xente que está feliz por perder de vista os fillos e fillas unhas boas horas pola mañá (que se conforma con garda-nenos e garda-nenas)
c) xente que non se implica, que deixa facer

Antes de comezar, eu xa lera eses manuais de acollemento. Que non se materializaron, por suposto. Nin portas abertas, nin acompañamento, nin implicación familiar, nin hostias con vinagre. Pero vaia, a reunión co mestre foi axiña. Moi receptivo. Abriu canles de comunicación variadas ata onde puido e máis. Nada que dicir. Pero por circunstancias, o mestre marchou.

Este curso. Máis do mesmo.
Unha carta de benvida do mundo da fantasía: implíquese pai ou nai, implíquese na educación dos seus fillos a tope, iso é o que desexamos máis no mundo mundial, formemos unha marabillosa e estreita comunidade educativa entre todos pero:
a) nunca atravese a cancela do cole, baixo ningún concepto
b) atenderémolo de 16.30 a 17.30 os luns e con cita previa (se a cita xa a pediu outro pai ou nai, agarde o luns seguinte)
c) a primeira toma de contacto coa nova mestra será dentro dun mes, e con todos os grupos xuntos

TOOOOOOMA MORENO!!! Diría o Macario.
Non pases pola porta, non te dirixas ao centro fóra do horario de atención, pide libre no traballo pero só despois de asegurarte de que te van atender e este mes... pois que máis che dá saber con quen botan as horas os teus pequenos.

As cousas non son así. Así non molan un carallo, pero nada de nada.

Por riba, pregúntolles para sonsacar información que tal o cole, que fan, que fixeron, se lles gusta. E todos os días viron unha peli. Os tres porquiños. Os pingüíns de non sei que. Cocorico...

Non digo máis nada e xa o digo todo. Non?

Voto de confianza si. Confianza na profesión... tamén. Un pensar que non hai por que non pensar que... tamén. Un imaxinar que chove arreo e que os rapaces invéntanas no aire... tamén. Un saber que non hai convenio con Clan tv, iso desde logo... Un estar certa de que son moitas horiñas e que se fan moitas cousiñas... claro que si.

Alá contra outubro, se as circunstancias son favorables, se non hai nada que o impida... quizais teña unha primeira impresión que me quite esta que teño creada froito dos medos, das versións, das opinións, dos xuízos de valor quizais infundados, das apreciacións doutros pais e nais... unha primeira impresión baseada nun intercambio comunicativo cara a cara, nun preguntar abertamente para saber...

Saber polo menos con quen deixas os fillos 5 horas ao día. Non é moito pedir... digo eu.

A escola...

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...