Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

27.9.14

A LOMCE e primeiro de Primaria

Ultimamente penso moito nesta nova lei. Porque me toca, entre outras cousas, de cheo no traballo e na familia, así que me afecta en moitas frontes.
Escoito como os pais e nais afrontan con preocupación esa nova etapa, un pouco perdidos, discutindo o asunto de se teñen que saber ler ou non.
Algúns saben, outros non.
Dependeu de moitos factores.
Ata agora eu sempre "defendía" os mestres e mestras de infantil que se dedicaban en corpo e alma a, entre outras moitas cousas, educalos como pre-lectores e pre-escritores, porque hai tanto que facer, que sentalos a repasar letras cando aínda non son persoíñas maduras, non ten moito sentido.
Ademais, legalmente, non é unha etapa de escolarización obrigatoria.
Iso xa o xustifica todo. Que un neno entre lendo en primeiro de primaria non quere dicir que os demais teñan que facelo.
Pero agora o currículo éche fariña doutra muiñada.
Ata agora, a lectoescritura prevíase como un contido que había que adquirir ao longo do primeiro ciclo da primaria (ATA O TERCEIRO CURSO!), así que ningunha mestra de infantil tería por que poñer os rapaces a silabar e a escribir enunciados se non o consideraba oportuno.
E os mestres e mestras de primaria eran os encargados desa tarefa marabillosa, de enfrontar aos pequenos xa afeitos aos trazos, á pre-escritura e coa cabeciña chea de contos e historias nas que recoñecen letras e palabras a ese labor de ordenalo todo na súa mente e levalo ao papel.
Ai, pero agora a lei xa non fala diso.
En primeiro de primaria fálase de contidos que son palabras maiores: escribir pequenos textos simples, calcular o espazo que necesitan para escribir enunciados, revisar e corrixir os seus escritos, responder por escrito pequenas preguntas de comprensión lectora.
Si. Teñen que saber ler e escribir en primeiro. E ademais, teñen unha carreira de fondo ata terceiro, ata a proba de diagnóstico que determinará que coles "molan" e cales "non molan nada".
Parece pouca cousa, pero en realidade é moi forte.
Así que agora que os pais, nais, mestres e mestras comezan a tomar conciencia de que o panorama cambiou, e moito, tamén comeza a entrar o pánico.
Eu só digo que xa hai quen pasa as tardes facendo fichas e tratando de ensinar a ler os seus rebentos... e non coas técnicas que espertan o amor polas letras, porque non todos valemos para abrir esas portas así tan facilmente.
A adquisición da lectoescritura é unha escada que cómpre ir subindo chanzo a chanzo.
Hoxe atopei esta interesante publicación e pensei en que, quizais, eses "facedores" de currículo, moito non deben ler, e moito de nenos e nenas non deben saber.

Déixoa para quen gustar...

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...