Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

25.9.14

castigo, castigado, castigar...

Na casa ultimamente óense unhas palabras que pensei que non oiriamos.
Educar é complicado, é moi complicado, pero intentamos que sexa un traballo bonito e tranquilo, na medida do posible.
Así que castigo recordábanos un pouco a outros tempos, nos que ser neno ou nena significaba ser o último mono da casa. Nin tanto, nin tan pouco.
Intentamos facer as cousas o mellor que se nos ocorre, e tratar de influír na súa conduta de maneira positiva e non cargándoas de prohibicións, penalizacións e castigos.
A vida pode ser mellor ca iso.
Agora traen na boca seguido o verbo, ou o adxectivo.
Moito se debe castigar nesa aula.
E o caso é que pola noite confésanme: nós falamos baixiño, e estamos quietiñas, portámonos ben e facemos o nome, ben dereito polos puntiños.

Quero crer que como están tan sorprendidas, cóntano coma se fose unha realidade á que non estaban afeitas e que teñen que enfrontar e afrontar.

E no medio nós... aínda pensando como podemos estar no medio, sen prexudicar a ningunha das partes.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...