Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

10.9.14

Volta ao cole: purpurinas fronte a algodón orgánico


Acabou o bo, a preguiza, a liberdade, a anarquía, a improvisación… e volvemos ás rutinas, que fan boa falta para organizarse, acomodarse, aprender a prever, adiantar o que vai vir, a tranquilidade…
E hoxe o día amenceu con ansiedade. Volver aos lugares coñecidos, aos compañeiros e ás compañeiras, á diversión compartida, ao mundo por explorar grazas aos ollos doutras persoas que queren facerche mirar máis alá.
Cambiamos o mestre.
Soñei coa mestra nova. A ver se non se me cumpren os soños.

As nenas cargaron as súas merendas e o seu mandilón nas mochiliñas do ano pasado. Que están perfectas, non sei por que habería que cambialas. Non lle vexo sentido.
Estas elixirámolas nós. Son de pana. De algodón orgánico, cosidas por unha cooperativa de comercio xusto, non usan tinturas agresivas, e no seu proceso non houbo explotación de recursos, nin humanos, nin materiais.
Son simples, marróns, pequeneiras.

O patio estaba inzado de mochilas de purpurinas. Grandes, rosas, brillantes. Con princesas de Disney estilizadas, desas que pían porque un príncipe lle veña sacar as castañas do lume porque elas xa teñen traballo abondo con ser princesas estilizadas que pasan fame para lucir vestimenta, peiteado e cara guapa.

Ás nosas tamén lles caen os ollos por esas mochilas. Como non. Relocen máis ca o sol.

Ás veces téntame explicarlles que non sempre o que máis brilla é o máis bo. Detrás das princesas estará unha nena que coseu ata que lle doeron os seus dediños. E que nin de lonxe poderá chegar a princesa nin en soños, porque non saberá nin como soñalos. Detrás das purpurinas e dos rosas brillantes agóchase un mundo abusivo cos recursos dos que non teñen voz nin voto. A quen lle escachizamos sen compaixón o seu medio natural.

As purpurinas fronte ás feas mochilas de algodón orgánico só son unha metáfora máis. A lei de educación publicada onte, para non iniciar o curso na ilegalidade. Pasando por riba e desoíndo a comunidade educativa.
É mellor. É un luceiro da alba, din os políticos. Que sen saber nada, parece que sexan os que máis saben.

Estreamos aulas dixitais. Outra brillantina cegadora que agocha aínda quen sabe o que.

E así con todo.

Feliz volta ao cole! Que o rabaño non acabe de ser rabaño máis ca no Entroido, polo ben da humanidade!!

PD. Entregámolas falando 90% galego (custou dous meses de estratexias, de todos os tipos)... contra o venres confío conservar aínda o 50%... para a semana, xa veremos se a porcentaxe non acabo representándoa con números vermellos... Veña, a afacer os oídos a escoitar de novo o "uuupsss, me he caído"... #caghinostemposcompostosdocaralliñoamén #xanonseiseémellormandalasounonmandalas #aminquemeveñancoplurilingüismoquemefartoderir #laimposiciondelgallegoesotromisteriodefátimaquemisojosnovanllegaraver

(vese que o asunto tócame a fibra... enchíalles as mochilas de princesas e purpurinas se me garantisen o outro... así é).

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...