Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

12.3.15

Teño que escribir unhas cantas cousas

Pero ando ensarillada co cotián. Traballo. Traballo. Traballo...
Pero en calquera momento, paro un pouco, remexo pola cabeza e a ver para o que me dá.
Ultimamente cruzada.
É que... en fin...
Unha ten que aturar moito máis do que debera.
O bo de todo, é que non teño tempo para ler, pero si para escoitar música. Pensei en traballar cuns cascos de obra, por iso de minimizar o ruído ambiental, pero a música conforta máis a alma.
Estes días, petándolle ás letras de Don Covay... que grande é!
Déixovos o vídeo. E cando tope o oco de escribir, coa mente desatoada do cotián, e da mala baba que arrastro... pois aí lle iremos.


Bico a toda a xente que non consigo ver para botar un conto. Lévovos na cabeza a todos vós e bótovos en falta non sabedes canto.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...